Devlet izniyle Fuhuşa izin verilen kanun iptal edildi


Prof. Dr. Rauf Karasu isimli köşe yazarının Devlet izniyle Fuhuşa izin verilen kanun iptal edildi başlıklı yazısı. Haber 7

Tarih: 17-11-2026 10:06

Devlet izniyle Fuhuşa izin verilen kanun iptal edildi

Anayasa Mahkemesi’nin Tarihi İptal Kararı ve İnsan Onurunun Zaferi: Devlet Eliyle Fuhuş Denetimine Son

Anayasa Mahkemesi’nin tarihi kararı, devletin asıl görevinin çaresiz hayatları sadece kayıt altına almak değil, insan onuruna yakışır güvenli seçenekler sunmak olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.

Anayasa Mahkemesi, 17 Kasım 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan kararıyla, 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 128. maddesini iptal etmiştir.

Tam 96 yıldır yürürlükte olan ve fuhuş yapan kişilerin idari kayıt altına alınmasını öngören bu düzenlemenin iptali, yalnızca bir kanun hükmünün akıbetiyle ilgili değildir. Bu karar; devletin ve toplumun, en kırılgan koşullarda yaşayan insanlara bakışını insan onuru lehine yeniden tanımlayan hukuki bir milattır. Yüksek Mahkeme bu adımla, bireyin maddi ve manevi varlığını koruma hakkını, idari denetim gerekçelerinin önüne koymuştur.

Bir kadının yüzüne çarpan sert kapıları, duyulmayan feryatları ve tek başına sırtlandığı hayat kavgasını sadece birkaç bürokratik evrakla açıklamak mümkün müdür? Bir insanın ömrünü, acılarını ve mücadelesini kuru bir sicil kaydına indirgeyebilir misiniz?

İnsan onuru, tam da bu soruların sorulduğu yerde hukukun temel ilkesi haline gelir. Ve bize en yalın gerçeği hatırlatır: Hiçbir insan, bir idari kayıttan, resmi bir numaradan ya da soğuk bir vesikadan ibaret değildir.

Yıllarca "kamu sağlığı" ve "zührevi hastalıkların önlenmesi" gibi pragmatik gerekçelerin arkasına sığınılarak sürdürülen devlet kontrollü fuhuş düzeni, aslında bireyin en temel haklarının devlet eliyle göz ardı edilmesi anlamına geliyordu. Anayasa Mahkemesi, gerekçesinde tam da bu ikiyüzlülüğe neşter vurmuştur: Bir durumun kamu sağlığı gerekçesiyle devlet denetimine alınması, o durumun insan onuruna aykırı, kölelik benzeri niteliğini ortadan kaldırmaz ve meşrulaştıramaz.

Anayasa’nın 5. ve 17. maddeleri devlete, kişilerin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme ödevi yükler. Mahkeme, devletin bu koruma işlevini yerine getirmek yerine, çaresizlik içindeki kadınların bedeninin bir pazar haline getirilmesine "yönetmeliklerle" zemin hazırlamasının kabul edilemez olduğunu çok net bir dille ortaya koymuştur.

Kararın en çarpıcı ve alkışlanması gereken yönlerinden biri, modern dünyada "özgür irade" veya "rıza" kavramlarının arkasına gizlenen modern köleliği deşifre etmesidir. Sosyal ve ekonomik adaletsizliklerin, yoksulluğun, göçün ve eğitimsizliğin insanları fuhşa mecbur bıraktığı bir dünyada, "özgür rızadan" bahsetmek bir yanılsamadan ibarettir. Yüksek Mahkeme, bireylerin çaresizliğinden yararlanarak bedensel bütünlüğün metalaştırıldığı bir alanı düzenlemenin, o sömürü düzenine dolaylı olarak meşruiyet kazandırmak anlamına geldiğini tescillemiştir.

Kimi zaman bir insanın önüne öyle az kapı bırakılır ki, açık kalan tek kapı bir "tercih" gibi gösterilir. Oysa yoksulluğun, şiddetin, istismarın ve yalnızlığın gölgesinde verilen kararları, hayatın bütün imkanlarına sahip insanların rahatlığıyla değerlendiremeyiz.

Gerçek özgürlük, yalnızca “seçebilirsin” demek değildir. Gerçek özgürlük, insanın önünde güvenle yürüyeceği alternatif bir yolun da bulunmasıdır.

Hiç kimse yaşadığı koşullar nedeniyle sağlık hizmetinden, adaletten veya sosyal destekten uzak bırakılmamalı; yardım istemekten korkacak kadar yalnız hissetmemelidir.

Anayasa’nın 5. maddesi, devlete temel hak ve özgürlükler önündeki sosyal ve ekonomik engelleri kaldırmaya çalışma görevi yükler. 17. madde ise herkesin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkını güvence altına alır. Yüksek Mahkeme, iptal hükmünü bu anayasal ilkeler üzerine inşa etmiştir.

Bu hükümler yalnızca hukuk kitaplarında kalmamalı, hayatın içinde karşılık bulmalıdır. Sosyal devlet, insanın karşısına yalnızca bir memur, bir form ya da bir denetim olarak çıkmamalıdır. Gerektiğinde güvenli bir kapı, sıcak bir oda, ulaşılabilir bir sağlık hizmeti ve yeniden başlayabilme umudu olmalıdır.

Bir kanun hükmünün değişmesi veya ortadan kalkması normatif düzeyde önemlidir. Fakat hiçbir hukuki değişiklik, onu destekleyen güçlü sosyal politikalar olmadan tek başına yeterli değildir.

Bir insanın gidecek güvenli bir yeri yoksa, geçimini sağlayamıyorsa, şiddet tehdidi altında yaşıyorsa veya yardım istediğinde yargılanmaktan korkuyorsa, önündeki engeller kâğıt üzerinde yapılan değişikliklerle kendiliğinden kaybolmaz.

Bu yüzden mesele yalnızca bir düzenin eleştirilmesi ya da iptal edilmesi değildir. Mesele, onun yerine insanı gerçekten koruyan bir anlayışın kurulmasıdır. Hukukun gerçek değeri, en çok da sesi duyulmayanların hayatına dokunduğunda anlaşılır. Bir düzenlemeyi tartışırken, o düzenin içinde yaşayan insanların korkularını, ihtiyaçlarını ve umutlarını unutmamalıyız.

Her insan, geçmişi ve içinde bulunduğu koşullar ne olursa olsun, güven içinde yaşayabileceği bir geleceği hak eder. Devletin ve toplumun sorumluluğu, o geleceği yalnızca vaat etmek değil, mümkün kılmaktır.




Bu haber 34214 defa okunmuştur.


Etiketler :


Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.


FACEBOOK YORUM Yorum

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER GÜNDEM Haberleri

YAZARLAR

ÇOK OKUNAN HABERLER

HAVA DURUMU

Hava durumu yükleniyor...

ANKET | TÜM ANKETLER

SİTEMİZİ NASIL BULDUNUZ

NAMAZ VAKİTLERİ

nöbetçi eczaneler